Afgelopen jaren heb ik meer dan 1000 hogeropgeleide singles gesproken. Wat hebben deze mensen gemeen? Over het algemeen hebben ze een goed leven, genoeg middelen ter beschikking om leuke dingen te ondernemen en zouden ze het stuk voor stuk leuk vinden om een leuke partner aan de haak te slaan. Soms lukt dit wel, vaak ook niet.

Gezocht: vast contract inclusief concurrentiebeding.. voor de ander 😉
En tja, liefde is niet te koop. Net zo min dat je je eigen kwetsbaarheid kan afkopen. Er zit dus hoe dan ook een risicofactor in als het gaat om de liefde. Een risico waar niemand eigenlijk zo op zitten te wachten. Het liefst komen we de ware tegen en is dat vervolgens helemaal goed. Concurrentiebeding afsluiten en klaar is Kees. Jammer maar helaas, zo werkt het niet in de liefde.
Kies!
Ergens is de liefde te vergelijken met het hebben van een baan. Soms zit je helemaal op je plek, totdat je werkgever opeens besluit te gaan reorganiseren. Of je kijkt eens naar de grote concurrent en hebt het gevoel dat het daar allemaal veel soepeler lijkt te verlopen. Ook uit bepaalde overtuigingen ontstaat van alles: zo kan je hebben besloten dat het goed is om de zoveel jaar van baan te veranderen.

Hetzelfde gebeurt vaak in liefdesrelaties. De relatie is leuk, totdat je het gevoel hebt dat je partner twijfelt over jullie relatie. Vanuit een oer-angst trek je jezelf een beetje terug ter bescherming en voor je het weet is de relatie over. Nog voordat de ander uit zichzelf besloten zou hebben de knoop door te hakken. Of je bent al even samen en de sleur begint erin te komen. Tijd om weer eens om je heen te gaan kijken om het actie-niveau te verhogen!

En tja, net zoals menigeen onder ons inmiddels weet: het gras is bij de concurrent echt niet altijd groener. En al lijken reorganisaties tot een uitzichtloos bestaan te leiden, vaak vinden we ook daarin weer onze weg.

Noodzaak vwaar kies jij voor?s. mooie bijkomstigheid
Nu is er ook een groot verschil tussen een baan en de liefde hoor ik mensen zeggen. Namelijk dat een baan noodzakelijk is om te (over)leven en leuke dingen te doen. Terwijl de liefde ‘iets extra’s’ is. We zijn heel goed geworden in het voor onszelf zorgen. Hebben daar een ander niet persé meer voor nodig. Met als gevolg minder gevoel van noodzaak en minder reden om actief te gaan bewegen.

De vraag die ik me afvraag: is het wel echt zo dat een mens de liefde niet persé nodig heeft? Is het niet zo dat we stiekem heel veel meer liefde nodig hebben dan dat we naar onszelf durven toegeven? Liefde staat niet voor niets midden in de Maslow hiërarchie van behoeften, alleen voorgegaan door de fysiologische behoeften en veiligheid.

Wat ik denk – en ook zie gebeuren – is dat we zo bang zijn geworden om gekwetst te worden, dat we liever de poorten naar ons gevoel afsluiten dan dat we kans maken gekwetst te worden. En hoe slimmer we zijn, hoe briljanter we zijn om goeie excuses te bedenken om niet te hoeven verbinden. We gaan er zelf nog in geloven ook. Dat we onszelf hiermee enorm te kort doen, dat hebben we vaak helemaal niet door.

En we leven nog lang en gelukkig
De parallel met het werk volgend: vroeger gingen onze ouders een baan aan met een grote kans dat ze daar hun leven lang bleven werken. Wellicht één of twee keer een carrièremove en verder loyaal naar de werkgever. En net zo loyaal naar hun partner. Mijn ouders zijn inmiddels 47 jaar met elkaar getrouwd. Hoeveel mensen van de huidige dertigersgeneratie zullen dat straks ook kunnen zeggen? Ik vermoed zeer weinig.

Samen de verbinding aangaan voor lange tijd, dat lijkt in de huidige dertigersgeneratie geen gewoon goed meer te zijn. De wereld is vluchtiger geworden en zo ook onze liefdesleven-behoefte. En dat hoeft helemaal niet verkeerd te zijn. Doe vooral wat voor jou goed voelt.

Wat ik dan wel weer wil meegeven aan deze groep dertigers: wees je ervan bewust dat je wellicht niet de behoefte hebt om voor altijd samen te willen zijn! En verander daarmee ook je denkkader als het een nieuwe liefde betreft (leg er geen maatstaf ‘voor het leven’ naast). Geniet van wat er wél is met de leuke partner die in je leven is gekomen! En wees je ervan bewust wat je uit de relatie zou willen halen.

Mij heeft deze mindset me enorm geholpen in het überhaupt open te staan voor de liefde. Het niet te hoeven weten of de persoon die ik tegenkom de ware is of niet. Alleen maar genieten van wat er wél is, zonder te (willen) weten hoe het morgen voelt. Wat een bevrijding! En de grap is… ik voel me nu veel meer verbonden dan ooit! In vrijheid verbonden. Dat gun ik iedereen!

Er is hoop!
Helaas zijn er nog een heleboel mensen die met zichzelf in de knoop zitten waardoor het niet lukt om lief te hebben. Mocht je jezelf daarin herkennen: wees niet getreurd! Ook voor jou is er hoop. Mits je jezelf de kans geeft uit de knoop te komen. Ik help je daar graag een handje in mee en wel op twee manieren: 1. door het organiseren van liefdesworkshops waarin je met lotgenoten samen gaat ontdekken waar je knopen überhaupt zitten en 2. door individuele coaching waarin ik samen met jou de knopen ga ontwarren. Mocht je interesse hebben hiermee aan de slag te gaan, neem dan vooral vrijblijvend contact met me op. Niets mooiers dan het ervaren van verbinding en liefde!

 

Cookie instellingen

Deze website maakt gebruik van functionele en analytische cookies, die noodzakelijk zijn om deze site zo goed mogelijk te laten functioneren. Hieronder kan je aangeven welke andere soorten cookies je wilt accepteren.

Privacybeleid | Sluiten
Instellingen
Scroll naar top